Skotgrofin


mánudagur, maí 24, 2004
Á miða á Pixies á þriðjudagskvöld sem ég get ekki notað, en vil fara á miðvikudag. Einhver sem vill skipta? Hringja í síma 845-2152


miðvikudagur, apríl 21, 2004
Jaeja, er h'erna staddur í Tampere, höfudborg finnska verkalydsins sem hélt út lengur en nokkur önnur gegn hvítlidum í borgarastrídinu. Fór á Lenínsafnid í gaer, thar sem ég komst ad thví ad pabbi Leníns var sköllóttur líka. Er nú á leid nordur, og er ad spá í ad fara eins langt og ég kemst. Athuga hvort madur geti thá loksins farid nordur og nidur eins og er alltaf verid ad segja manni ad gera.


þriðjudagur, apríl 13, 2004
Fór í kirkju í gær og sá Björn Bjarnason þar. Ef Guð og kirkjan hefðu eitthvað með hvort annað að gera hefði hann líklega fuðrað upp þegar hann steig þangað inn.

Stórtónleikaröðin Gefum allt verður haldin næstu daga. Prógrammið er eftirfarandi:
Grand Rokk: miðvikudaginn 14.
Tony Blair (hljómsveitin, ekki forsætisráðherran)
Barbarossa
Ríkið
5ta herdeildin
Lokbrá

Ellefan fimmtudaginn 15.
Jan Mayen
Ríkið
Heiða og Heiðingjarnir

Allir eru hvattir til að koma með eitthvað til að gefa.

Einnig eru allir sem hafa áhuga á vinnu hjá DV hvattir til að hafa samband við mig hið snarasta. Skotgröfin mun brátt aftur hefja sókn á nýjum vígstöðvum eins og áður hefur verið lofað.



fimmtudagur, apríl 01, 2004
Djöfulsins dagur. Var tilkynnt í morgun að Bruce væru að spila á NASA. Ég gerði ráð fyrir að þetta væri gabb, en hvað ef ég myndi missa af honum bara af því það er fyrsti apríl og maður trúir engu. Svona er verið að hæðast að tilfinningum manns.
Ég er nú búinn að segja upp hjá DV, þannig að Skotgröfin mun snúa aftir til skyldustarfa von bráðar, eða um leið og ég yfirgef land, sem mun gerast eftir næstum því nákvæmlega tvær vikur. Hún mun þó gera skyndiárásir þangað til.


fimmtudagur, febrúar 26, 2004
Skotgröfinni hefur verið lokað um óákveðin tíma og verður ekki starfrækt framar á íslenskri grund. Ég hvet Lexinn samt eindregið til að snúa aftur, enda hafa netheimar verið mun fátækari án hans.


þriðjudagur, febrúar 17, 2004
@megin:#Verk=FRE-FOL;#Utgd=14.02.2004;#Nr=£168011;#Blm/Set=VG;#=
Nr. mynda: U16010903 Megas
D18130204 ást
Steini birti ástarlagalista á netinu. Hér fer minn listi, en eingöngu er notast við íslensk lög. Heimildarmanna er ekki getið.


:Valentínusardagur
Ást í viðlögum
Ástin á sér margar myndir, og ekki allar af þeim fallegar. Hér eftir fylgja tíu lög sem sum ættu að geta kætt elskendur á Valentínusardag, og kannski suma þá sem þurfa að hanga einir.

1. Megas: Tvær stjörnur
Eitt fallegasta ástarlag Íslandssögunnar. Ástin og eilífðin og allt. Og ókeypis er jú allt það sem er best.

2. Fræbbblarnir: Í nótt
"Í nótt. Ég ætla að ríða þér í nótt." Valli og félagar ganga beint til verks. Eru samt eins rómantískir og pönkarar verða með myndlíkingunni: "Geirvörtur þínar horfðu á mig svolítið skáeygðar."

3. Skapti Ólafsson: Allt á floti
Jú, sjómannslífið er sönn rómantík. Kannski helst til grafískar lýsingar á líkamsvessum samt, enda lagið bannað á sínum tíma.

4. Das Kapital: Blindsker
Ástin er bara augnabliksblekking, og endar alltaf með því að rekast á blindsker. Samt fínt meðan það varir, kaffi og Bowie á fóninum, og Bubbi hefur sjaldan verið betri.

5. Greifarnir: Útihátíð
"Inn í tjaldi, útí skógi, upp á fjalli/Vonandi skemmtiði ykkur vel." Greifarnir lýsa fyrstu reynslu margra Íslendingar af ástinni í þjóðhátíðarlagi sínu. Og hver segir svo að við séum órómantísk þjóð?

6. Unun: Ást í viðlögum
Ástarlag um ástarlög. Kannski svolítið pó-mó og næntís, en frábært lag endu að síður. Gunni mætti sleppa sér lausum og leyfa sér að semja texta frá sjónarhóli unglingsstúlkna oftar.

7. Haukur Morthens: Frostrósir
Í dag er líklegast að ástin yfirgefi mann blindfull á skemmtistað, en fyrir margar kynslóðir Íslendinga var mesta hættan að hafið tæki hana. Lag fyrir alla sem hafa elskað og misst.

8. Leoncie: Ást á pöbbnum
"Hann var dáleiddur af allann vodkan." Leoncie hefur mikinn sans fyrir því hvernig ástaratlot Íslendinga hefjast, en leggur til að fólk ætti að kynanst fyrst. Endar með línudansi á Akureyri, eins og ástarsambönd gera iðulega.

9. Hjálparsveitin: Hjálpum þeim
Flest lög fjalla um að girnast konu náungans eða nágrannakonuna eða konur yfirhöfuð. Svo það er ekki nema gott um það að segja að víkka við sig í efnistökum og elska allt mannkyn.

10 Megas: Orfeus og Evridís
Ein helsta ástarsaga allra tíma, fært í lagabúning á íslensku. Mikið er á sig lagt til að nálgast ástina, farið til heljar og aftur og jafnvel út á land. En allt er til þess að vinna að fá að sofa góður og vær með ástina sér við hlið.



Ég verð eiginlega að mæla með að fólk lesi DV í dag. Allt um skilnaðarmál Ken og Barbie. Spurning dagsins er: Hver teiknaði sögurnar um Sandman? Vinningarnir eru ekki af verri endanum, 2 boðsmiðar á myndina American Splendor á fimmtudag.


miðvikudagur, febrúar 11, 2004
Bara til að vara fólk við:

Heimskur er heimakær

Það vekur mikla undrun, og jafnframt gremju Bandaríkjamanna þegar þeir fara erlendis og komas að því að ekki allir í hinu nýja landi tala ensku. Bregða þeir yfirleitt á það ráð að tala eins hátt og þeir geta, og á þetta að auka líkurnar á að "útlendingurinn" skilji hvað átt sé við, enda þeir sem þykjast ekki kunna ensku að öllum líkindum að ljúga.
Núna hefur Sofia Coppola fundið hjá sér þörf til að gera heila kvikmynd um þetta fyrirbæri, ss. fólk sem er svo vitlaust að kunna ekki ensku. Bill Murray leikur ríkan og frægan leikara sem er staddur á lúxushóteli í Tókíó í nokkra daga til að leika í auglýsingu, og fær um 150 milljónir dollara fyrir dagsverkið. Reynist þetta honum samt svo erfitt, og lætur hann japanskt tungumál og menningu fara svo mikið í taugarnar á sér að hann afræður að eyða öllum sínum tíma í þessu spennandi landi á hótelbarnum, þar sem hann getur umgengist aðra Kana. Þó lætur hann þá einnig fara í taugarnar á sér þegar þeir lýsa yfir aðdáun sinni á honum, þartil hann kynnist barnungri stúlku og hellir hana fulla. Saman hætta þau sér loks út af barnum til að kanna aðri bari í Tókíó, og um leið hlæja að hvað allt sé skrýtið og vitlaust í Japan og maturinn vondur.
Ná þau saman í gegnum þetta sameiginlega áhugamál sitt þrátt fyrir að vera bæði harðgift. Það kemur þó ekki í veg fyrir að Murray haldi framhjá, þó með annarri konu en þeirri barnungu sem hann er að reyna við alla myndina, en eitt af því sem fer í taugarnar á honum er að vakna eftir fyllerí með ókunnugt kvenfólk á baðherberginu, og lái honum það hver sem vill. En raunum hans er enn ekki lokið og þegar hann fer í sánu á þessu alþjóðlega hóteli tala hinir gestirnir þýsku, og vonleysissvipur Murray gefur til kynna að nú sé nú fokið í flest skjól. Hvers vegna getur allt þetta fólk ekki bara talað ensku við hvort annað í návist hans? Eftir að hafa verið hangandi saman í heila mynd mistekst skötuhjúunum þó á endanum að ná saman, hafandi sóað sínum tíma og okkar, án þess að þau hafi kynnst japanskri þjóð og menningu á nokkurn hátt eða fundið lausn sinna vandamála, ef vandamál skyldi kalla. Einmannalegt líf á hótelherbergjum virðist Sofia hugleikið, og líklega hefur hún eitt miklum tíma á hótelum meðan pabbi hennar var fastur í frumskógum Filippseyja að endurskapa Víetnamstríðið. En það er ekki efniviður í góðar kvikmyndir, eins og handrit hennar að hinum vonlausa hluta Coppola í New York Stories og þessi mynd eru til vitnis um. Þetta er álíka áhugavert og að horfa á heimamyndband ríkra og þreytandi ættingja, sem eru nýkominn heim úr heimsreisu og tala ekki um annað en hversu léleg þjónustan á lúxushótelum hafi verið. Bíómynd sem er, þegar upp er staðið, jafn móðgandi og hún er leiðinleg.